
| Kategori : / KISSADAN HÝSSE | Okunma Says: 3464 |
"Tp fakültesini yeni bitirmi, pratisyen hekim olarak ilk görev yaptm yere, Konya'ya bal bir beldenin salk ocana gitmitim.
Gençtim, bekârdm.
Küçük bir beldeydi gittiim yer.
lk gece bir eve misafir olmutum.
Tren istasyonunun hemen yannda bir evdi.
Akam yemeinden sonra çaylarmz gelmi, sohbetler edilmiti.
Üzerimde yol yorgunluu, geldiim yeni yerin yabancl vard.
Saatler ilerliyor, ar bir uyku beni içine çekiyordu.
Ev sahibine bir ey de diyemiyordum.
Bir müddet daha geçti; yine bir hareket yoktu.
Evin büyüü olan Hacanneye sklarak:
"Anneciim, sizin buralarda kaçta yatlyor?" dedim.
Hacanne: "Evlâdm treni bekliyoruz. Az sonra tren gelecek, onu bekliyoruz." dedi.
Merak ettim, tekrar sordum: "Trenden sizin bir yaknnz m inecek?"
Hacanne: "Hayr evlâdm, beklediimiz trende bir tandmz yok. Ancak buras uzak bir yer. Trenden buralarn yabancs birileri inebilir. Bu saatte, yaknlarda, yanan bir ev bulmazsa, sokakta kalr. Buralarn yabancs biri geldiinde, ' yanan bir ev' bulsun diye bekliyoruz."
Konya Ovas'nda, ya da bir baka yerinde Türkiye'nin, trenden inen yabanclar için "I yanan evler“ yerinde hâlâ duruyor mudur?
Yabanclar, yorgun bedenlerini yün yataklarda dinlendirmeye devam ediyorlar m?
Aç bir köpein önüne bir kap yemek brakan kadnlar yayorlar m?
Kulara yuva yapan mimarlar sahi imdi neredeler?
Bu güzel insanlar, atlarna binip gitmiler.
Bizler, atlarna binip giden güzel insanlara sahip bir medeniyetin yetimleriyiz.
Çekip gidenlerin doldurulmam boluklarnda savrulup duran yoksullarz.
âir öyle diyordu: "Güzel insanlar, güzel atlara binip gittiler."
imdi bu güzel insanlar, neden ve nasl atlarna binip gittiler? Onlar ne yldrd da bir daha dönmemek üzere, sessiz sedasz gittiler?
Ey güzel yurdumun güzel insanlar!
Neredesiniz?
Yazar: Prof. Dr. Saffet Solak |
20-05-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
| Necmiye Güneylioðlu | |||
Ümidimizi kaybetmeyelim. |
Tarih : 27-12-10 | ||
Nedense birçoðumuz geçmiþte býraktýðýmýz güzellikleri anlatýr hayýflanýr dururuz. Atlarýna binip giden o güzel insanlarýn yetimleri olmanýn bilincinde olmak bile ümidimizi kaybetmemek için yeter. Ya o güzel insanlarý hiç tanýmasaydýk. Onlarýn hiç farkýnda olmadan bu dünyaya gelip yine hiç onlarý tanýmadan bu dünyadan ayrýlsaydýk... Ben diyorum ki onlardan biri neden olmayalým. Neden üzülmek yerine o kültürü yaþatmak için seferberlik baþlatmayalým. Allah'a çok þükür ýþýðý yanan evler hâlâ var. Saygýlarýmla |
|||