Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve Ä°ran destekli Esed ordusu tarafından düÅŸürülmüÅŸtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.
| Kategori : SANAT / DÜNYA BİR OYUN- Sinema | Okunma Sayısı: 2869 |
Geçen yıl Ekim ayında “Dinle Neyden” filminin galasında yüz yüze tanışma imkânı bulmuÅŸtum Yücel Bey'le… Filmi yan yana izlemiÅŸ, öncesinde ve sonrasında muhabbet etme imkânı bulmuÅŸtuk. “Dinle Neyden”in bir proje olarak yaÅŸadığı serüvenden, devamından, yeni projelerden, yeni hayallerden sözetmiÅŸti. Heyecanına, enerjisine, güzel ÅŸeylere inanma konusundaki müthiÅŸ iyimserliÄŸine hayran olmuÅŸtum. Hayran olmuÅŸtum ama pek ÅŸaşırmamıştım. Çünkü insanın Yücel Çakmaklı gibi bir biyografisi olacaksa, böyle bir heyecanı, böyle bir enerjisi, böyle mütevekkil bir iyimserliÄŸi olması ÅŸarttır. Sinema zor iÅŸ çünkü, meÅŸakkatleri olan, yorgunlukları olan bir iÅŸ… Hele bizim ülkemizde, karşılığını hayatta iken pek alamayacağınız bir iÅŸ… HissettiÄŸim o ki Yücel Bey daha çok ileriye bakan, ideallerini asla kaybetmeyen bir insandı, kendisini yorabilecek birtakım ÅŸeyleri geride bırakabilen bir insandı. “Dinle Neyden”i sevgiyle sahipleniÅŸinden, yeni projelerden bahsederken bir kuÅŸ gibi kanatlanıveriÅŸinden çıkarmak zor deÄŸildi bunu.
Yücel Çakmaklı 72 yıllık dopdolu hayatına son noktayı geçen hafta koydu. Her ölüm bir acı haberle geliyor bizim kıyılarımıza. Öyle oldu yine. BildiÄŸim, uzaktan tanıdığım, adeta eserleriyle büyüdüÄŸüm bir deÄŸerli sinema sevdalısı ile nihayet yakın zaman içinde tanışmış olmanın, elini sıkmış, muhabbetimizin içine kendisi ile ilgili takdir hislerimi birkaç cümleyle de olsa sıkıştırabildiÄŸim için biraz serinledi yine de içim. Yücel Bey karşıdan hep doÄŸru ve emin olunacak bir adam olarak görünmüÅŸtü gözüme. Sonra beraber geçirdiÄŸimiz birkaç saatlik zaman içinde anladım ki, aynı zamanda az rastlanır bir nezakete, inceliÄŸe, tevâzua da sahip… Ä°nsanın kötü ÅŸeyler düÅŸünemeyeceÄŸi türden insanlar vardır ya, her ortamda hemen belli eder kendini, öyle biri gibi göründü bana o kısa zaman içinde. DoÄŸru bir hayat yaÅŸadığını düÅŸünüyorum ÅŸimdi de. Sinema adına yaptıklarını erbabı tartışadursun, ben hayırlı eserler bıraktığını düÅŸünüyorum.
“BirleÅŸen Yollar”, sinema salonlarını doldurup milletin hissiyatında karşılığını bulduÄŸunda daha küçük bir çocuktum. Ama etrafımdaki insanları nasıl etkilediÄŸini iyi hatırlıyorum. Sıradan insanları, benim ailemdekileri, komÅŸularımızı, akrabalarımızı nasıl canevinden vurduÄŸunu… Ben halkı zihinsel anlamda bu kadar yaygın biçimde etkileyen, geniÅŸ halk kitlelerinde yankısı bu kadar güçlü olan bir sinema eseri hatırlamıyorum Türk sinemasında. DoÄŸru damarı yakalamıştı o film, hatırı sayılır ölçüde de seyirci topladı o zaman için…
Benzer bir ilgiyi, halkın sinema salonlarını terk ettiÄŸi bir dönemde bu defa Minyeli Abdullah ile yakaladı. Bu topraklarda yaÅŸayan insanların gönül dünyasını ne titreÅŸtirir biliyordu Yücel Bey. Televizyon için çektiÄŸi film ve diziler de karşılığını buldu yine seyirci de. “Bir Adam Yaratmak” defalarca gösterildi ekranlarda. Rasim Özdenören'in hikâyelerinden çektiÄŸi “Çok Sesli Bir Ölüm” ve “Çözülme” televizyon tarihimizin ilk uluslar arası ödüllerini kazandırdı TRT'ye.
Hayatımızın her döneminde bir Yücel Çakmaklı izi, hatırası var mutlaka. Zamana özenle serpiÅŸtirdiÄŸi filmleriyle bıkmadan usanmadan bize “hakikat”i hatırlattı. Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.
Yazının tamamı için tıklayınız.
NOT: Vurgular bize âittir. (DoÄŸruluÅŸ)
Yazar: Gökhan Özcan |
27-08-09 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
 |
 |
||
