
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 5284 |
Yani diyorum ki aradan geçen onca yldan sonra bir de dönüp bakarsn ki hepsi kocaman bir bolukmu...
Sen saçm süpürge ettim diye övünürken ypranan eski süpürgenin en iyi ihtimalle kap arkasna brakldn fark edersin...
En iyi ihtimalle kap arkasnda kaldn anladnda üstelik..
Bu yüzden mazlum olarak yaamay tercih etmek yanl olmal diyorum.
Bu yüzden kimse kimseyi kandrmasn diyorum. Bu yüzden kimse kendisine yalan söylemesin diyorum...
Arkadandan daha çok üzülemez kimse arkadann kederli yalnzlna...
Uzants bir biçimde kendinde bitmiyorsa, hiçbir felaketin fazlaca önemi yoktur günümüz bencil insannn deerlerinde.
Yalan m?
Tercih edilmeyen olmak öfkeli ve yalnz klar insan, bilirim!
Oysa hayatta her ey yüzde elli ihtimal üzerindedir.
Ya terk edilen kii olursun ya da uruna her eyin feda edildii...
Ya braklansndr ya da brakan.
Ya kurbansndr ya da kahraman...
Ve çou zaman hayat her iki uç arasnda sürükler insan.
Ömrünün bir noktasnda zafer sarholuu yaarken bir bakarsn ki yenilmisin.. .
te o zaman, kazandm ya da kaybettim sanmann bir önemi kalmyor...
O halde?
O halde?
O halde sevgili dost...
Neden kurban olmann güzel olduunu sanyor insan?
Kendine acmay ve acndrmay neden seviyor?
***
Yani diyorum ki:
Dütüysen eer, dütüün yerden neden kalkmyorsun?
Daha ne kadar alayacaksn orada?
Ne kadar szlanacaksn?
Asil, acl, mazlum bir zavall kurban olmay kabul etmek hiçbir ey kazandrmayacak sana.
Senin hayatn akp gidecek gözlerinin önünde.
Ve o hayat sen her anlatmaya kalktnda can skan sradan hikâyelerden biri olarak kalacak...
Üzgünüm...
Kaybeden rolünü bu kadar benimsersen, sana daima kaybetmek düer!
Yazar: Ýclâl Aydýn |
26-08-10 |
||
| E mail: ethem92@mynet.com | Tweet | ||