Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : EDEBÝYAT / UNUTULMAYANLAR | Okunma Says: 2577 |
Tandmda çocuktum. Hep çocuk kaldm. O 'abimiz'di tandmda. Hep 'abimiz' kald.
Merhum Ahmet Kabakl Hoca'nn Türk Edebiyat Vakf'nn aylk dergisinde ilk acemi hikayelerim yaymlanmaya baladnda, Ömer Lütfi Mete "oturmu air" sfatn çoktan kazanmt. Sene 1979. Kaos yllar ve bu toz duman ortamnda Kabakl Hoca'nn çevresinde temiz hava soluklanmaya çalan bir avuç insandan biriydi.
Çocukluunu yaamam pek. Çocukluu tesbihin, takkenin ve kitabn 'suç unsuru' sayld arabesk faizm döneminde, gizli gizli Kur'an ve Arapça örenmeye çalarak es geçilmi. Çocukluuna hasretti bu yüzden. 17 yana varmadan Rize yidere havalisinde 'acar vaiz' diye nam salan delikanl bir hoca olmu. Çocuk olmadan, delikanl oluvermi birden.
Delikanll hem Ömer'liinden. Klç gibi keskin bir zeka, dil ve kalem sahibi delikanl Ömer, Allah kavramyla birlikte ve O'na kulluk nisbetiyle e olarak gördüü 'millet' sevdasna düüp âteîn bir ülkü peine dümü. Dümekle kalmam ba koymu, can balam. Saflarn sk tutulup, duvarlarn kaln örüldüü kaos yllarnda, tek silah bildii kalemi ve hitabetiyle yanl ve tehlikeli bulduu ideolojilere kar mücadeleye girimi.
Ben Lütfi'liiyle tandm onu. Arada bir kabaran, kasrga gibi esen ve fakat hemen geçen Ömer'liinden bütünüyle kurtulu mümkün olmasa da, ikinci adnn letafeti bize snacak liman açyordu. Tartmalarda inand deerleri savunurken sertti, tavizsizdi, celalliydi. Fakat tartma bitip de sohbete dönüldü mü, yumuack, alçak gönüllü ve cemal doluydu. Yllar geçtikçe Lütfilii, Ömerliini gölgede brakr olmutu. Hele ki bir rehber önünde ayak mühürleyip, boyun bükerek "batan makaslandktan" sonra Ömer, Lütfi'ye Ömerliinin hesabn verir olmutu.
Adndan mdr bilmem, ismiyle müsemmâlk mdr anlamam, ancak Ömer Lütfi Mete, nefsine Celal ve Cemal esmasnn dengesini buldurmu ender insanlardan biriydi.
Gazeteciydi. Babali'de Sabah gazetesinde balayan muhabir-muharrirlii ölünceye dek sürdü.
Su üstünde temelsiz yap gibidir ülkemizde medya. Harc cvk, zemini kaypaktr. Ol sebepden olsa gerek, uzaktan büyük görünenler yaknlatkça küçülür, gölgesi boyundan uzun kavak seyrine sokuverir insan. Büyük yazar bilinenlerin haylisi, Ömer Lütfi'nin tabiriyle "tabelac"dr aslnda, onun için büyük yazarlar. "Kalemi kvrak olsa da, ruhlar yavak"tr bir baka tabirle. Daha da kvrak olan, babasn bile tanmaz olur bir süre sonra...
te böyle bir ortam ve hava içinde, Ömer Lütfi Mete "elif" gibi dosdoru olabilmeyi baarm, ruhunu bir çrpmlk alka, bir saçmlk paraya satmadan, doru bildiini her hâl üzre söyleyip yazabilmi, doru bildiklerinin yanl çkmasndan da gocunmayp hakikate boyun bükebilmi bir insand. Topu topu üç köy dolap da "Dokuz köyden kovuldum, aha bu da onuncu köy" diyen iik efelerden deildi, gerçekten dokuz köyden kovulmu Dorucu Davut'un ta kendisiydi.
'Gülce' remziyle hitap ettii 'dilber'e erken ulama arzusunun öngörüsünden midir, yoksa o 'dilber'in yaman çekiinden midir bilmem, hep "uçurumun kenarnda" imiçe bir tela içinde yaad. Yardan bir fazlasn birlikte tükettiimiz ömrünü, ikiye üçe katlayan bir younluk içinde geçirdi. Bir yere davet edilmi de geç kalm gibi, ayaklar içeri girerken kafas dar çkar vaziyette, kazara bir dolaba çarpacak olsa "pardon" deyip geçen bir rüzgârn peinden "acele" kotu hep. "ki günü birbirine müsavi" olmad hiç. Ayn zaman diliminde birkaç senaryo, roman, iir, makale yazp radyo, televizyon çarlarna icabet ile, ehir ehir konferanslar verebilen deli bir yürekti o.
Ömer Lütfi Mete; kökleri Anadolu irfanna dayanan iman ile, -hiç abartsz ve emin bir ifadeyle söylüyorum- bu çrndan çkm zamanda, 'delikanl bir sahabe gibi' yaad. Hatalar vard elbette, beer yannn tezahürü olan hatalardan ibaretti hepsi, fakat 'ölçü'lü yaayanlardan idi, hatasn 'ölçü'ye vurup bedelini ödemekten kaçnmayan bir salam karaktere sahipti. Onu tanyp da "sevmedim" diyeni görmedim hiç.
Her inançtan, her düünceden, her kesimden, delisinden velisine, külahlsndan silahlsna kadar öylesine geni bir dost çevresi vard ki, muhabbeti kalplar, zincirleri kryor, "dizlerinden paletler geçerken" dahi gülümseyebiliyordu.
"Allah'n Adam" derler ya hani! Allah'n Adam'yd ite.
Çaramba vefat etti, perembe uurladk. Altunizade'deki cenaze namaz gerçekten görülmeye deerdi. Maheri kalabalk, Çengelköy'de, muhteem bir al bayran gölgesinde denize nazr kabrine bedenini emanet ederken de yanndayd. Dualar ve aminler bittikten nice bir zaman sonra zor ayrld kabrinden insanlar.
Televizyon dizisi için yazd iirlerden birinde "Öldüm de uyandm gülüm, öldüm de uyandm" diyordu. Hayat sandmzn aslnda bir ölüm, ölüm bildiimizin ise "hakikate uyan" olduunu anlatyordu elbette. Fakat arif gönlü Hakk'a nasl yürüyü macerasn da özetlemiti bu msra ile.
Bir yl önce yarm saat duran kalbi, yine dualar ve aminlerle uyanm, Ömer Lütfi Mete "çocukluuna" uyanmt. Allah, yaayamad çocukluunu son bir ylda hediye olarak iade etmiti ona. Ve sonra hakikate uyan! Gel mutusu'na kanat vuru!
Bir güzel adamd Ömer Lütfi...
Dostumdu, abimdi, ustamd...
Olmak istediim adamd!
Nur içinde yatsn cancazm!
Yaznn kaynana ulamak için tklaynz.
Yazar: Ahmet Tezcan |
22-11-09 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
 |
 |
||
