Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : TEFEKKÜR / ÝNSAN VE TEFEKKÜR | Okunma Says: 3534 |
En deerli duygulardan ve rûhî hallerden biri sevgi’dir. Fakat, bazen “çok sevmek”, sevmemekten daha zararl olabilir. Niçin?
Çünkü o “çok”, bir ifrat (sapma, öz ve mahiyet bozulmas) ifade edebilir. Eskiden buna fart– muhabbet denilirdi. “Ar sevgi” duyarllndan dolay, çok ciddî bir “yanl anlama” sebebiyle bütün bir hayat kararabilir. Öyle bir duyarllk ki o, vehmini (kuruntusunu) açklamay da imkansz klar. Bir gün meselenin asl aydnlanr belki ama, kaybedilenleri geri getirmek mümkün deildir artk.
“Sevgi” böyle ise, baka ballklar hayli hayli (evleviyetle) öyledir.
Lâkin insanlarda arlklara kar bir (nefsani) dükünlük (meclubiyet) vardr. âyet, arlklarn “çoklua” deil de “yoklua” sürüklediini düünebilselerdi, bu uur kendilerine verilseydi, arlk zaaflaryla mücadele etme iradesini ve arzusunu göstermeyi baarrlard. Kolay seçmenin basitlii onlar daha iyiye daha üstüne doru iter, zaten var olan ötelere erime eilimleri gerçek mecrasna kavuurdu; arlklarn sahte cazibesine kaplmazd.
Bu yüzden hep ayn hususu tekrarlayp durmuumdur: “tidal telkinlerini, fren basksyla deil, gelime (tekamül) kültürüyle temellendirmek gerekir.”
“Bo ver yahu, bu kadar yeter” demiyeceksin. “Böyle yüzeysel köpürmelerle yetinmek olmaz, ufuklara, özlere, derinliklere yönel.” diyeceksiniz. O nüans sezdirip o neveyi aladnz noktada; “itidal” hasleti bir aksiyon haline gelir, hayat tarz” bütünlüüne kavuur.
Hassas bir noktaya dokunmak istiyorum:
yidir de, acaba bu deiimde “itidal ve düünce” ufku var m?
Aslnda, beenilmeyen ve artk “yanlg” diye vasflandrlan “dünkü hal” de, daha önceki bir ifrata (arla) tepki olarak domutu. O da bir modernizasyon hareketiydi haddizatnda. Kendimize adapte edelim: “Batclk” zaten Bat’y örnek alyordu. Fakat, onun yanndaki “slamclk” ve “milliyetçilik” akmlar da “Batl” tesirlerle olumutu. Hepsi, “kayan zemin”in ürünleriydi, sonuçlaryd. Bunlar karsnda sorgulayan, düünen, kyaslayan, eletiren bir itidal dikkati gösterilebilseydi; asl “fikrî tekamül” o zaman yaanacakt. Ayn durum, “sol–sa” ablonunun dönemleri için de aynen geçerlidir.
nsan geçmie bakarak düünür, gelecee bakarak rotasn belirler, bugünün artlarn dikkate alarak hareket eder. Bunu yapabiliyor muyuz? Bunun önemini kavrayabiliyor muyuz? Böyle bir perspektif var m zihnimizde? Acaba geçmii yok sayan (düüncesiz) bir tercihle bugüncü modalarn peinde bütün zihnî ve rûhî enerjimizi tüketen nefsânî kolayclk câzibelerinin hazzn aramaya devam m ediyoruz? Mesele buradadr.
“Ferdî–fikrî–terkibî” bir orijinallik üretimi, en önde bulunmu olanlarda bile mevcut deil.
“Deiimlerin deimeyen özellikleri” konusu bence bir “temel tez” konusudur. Bu bahsi aydnlatmadan önümüzü görmemiz çok zor, çok.
Israrla ihmal edilen bir noktay iaretlemeye çalyorum; deiim iyimserliini gölgelendirmek gibi bir amacm yok. Esasen o iyimserlii övüp ahlandranlar yeteri kadar var. Görmemiz gereken bir ihmal, bir sknt, bir darlk, bir yetersizlik, bir tkanklk yaanyor hayatmzda. Bunu görmek durumundayz.
NOT: Vurgular bize âittir. (Dorulu)
Yazar: Ahmed Selim |
17-08-09 |
||
| E mail: ethem92@mynet.com | Tweet | ||
 |
 |
||
