Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : TEFEKKÜR / ÝNSAN VE TEFEKKÜR | Okunma Says: 2929 |
Her eyi siyah-beyaz ayrmnn keskinlii içinde tek sebebe ircâ etmek rahatlatc olduu kadar yanltcdr.
Bazlar, yaptklar büyük bir hatây, “Bunu kabullenirsem hayatm anlamszlar!” gerekçesiyle, ömürleri boyunca, doruymu gibi göstermek için çrpnp duruyorlar. Özellikle ideolojik saplantlarda bu hâl çok görülüyor. Bile bile, aslâ inanmadan, nefslerini savunur gibi saplantlarn savunacaklar yerde; yeni bir balangç noktasndan yola çksalard bugün çok daha iyi yerlere gelirler, nefsleri hesabna da daha kazançl çkarlard. Ne yazk ki olmuyor. Deiemiyorlar; kendilerini yenemiyor, aamyorlar. Gafletlerini sermâye bilmiler, devam ettiriyorlar.
Hayrl hiçbir fikrî ve fiilî tezâhürü olmayan üç-be saplant söyleminin ve tavrnn peinde sürüklenmek, farklym gibi görünen basit uyarlama gülünçlükleriyle yetinmek, kendi ellerimizle önümüze diktiimiz en anlalmaz, en almaz engeldir... Uzattm sanmaynz, asl balant yeri buras. Buradaki bir problemi iaretlemek istiyorum...
nsanlk bir yerden bir yere gidiyor. Geliti, ilerledi, çok söz götüren baarlar ve sonuçlar elde etti. Bütün bunlar, sanmaynz ki, bir güzel inâ planyla insanlar düünerek, kollayarak, gözeterek gerçekleti. Hayr efendim. Yuvarlana yuvarlana, uraya buraya çarpa çarpa; “insan” dikkate bile almayan bâdirelerden geçerek, aclarla, lüzumsuz ve anlamsz bedeller ödete ödete gerçekleti... Her yerde böyle oldu; çünkü “paradigma” temelinin getirdii bak açs aynyd. Bizde yaananlarn onlarda da yaandn, daha dramatik boyutlarda yaandn kimse bilmek yahut hatrlamak istemiyor. Halbuki bizim aslî vasfmz ve temel kültür zenginliimiz, insan fedâ ederek kazanlann mâhiyetini erh eden bir seciye farkll ortaya koyar. Fakat biz kimlik ve kiilik bunalmlarnn gayyâsna dütük, kendimizi bilemediimiz için.
On yl sonrasn brak, imdi neler oluyor? “On yl”lar hep “imdi”lerden olumad m? “imdi” çok önemli, çok! “imdi” insan demek! nsann asla ertelenmesi mümkün olmayan manevî maddî ihtiyaçlar ve eitimi demek. nsan harcayarak hiçbir ey kazanlamaz. Her imkân dâiresinde; insanla ilgili ertelenemez meseleler, görevler, îcaplar vardr. nsan bir sinsî siyâset gerei unutursanz; getireceiniz sonuçlar ve onlarla örülen hayat tarz, size insan hatrlamamay dayatr. art koar, baarnn vazgeçilmezi olarak bu unutmay bir meziyet gibi benimsetir. Bir de bakarsnz ki, bakalarn unutmak insann kendini de unutmas demekmi! Be mübârek adam, kimliin var da kimliinde sen yoksun, senin özün ve kiiliin yok! Aslnda insanlar kimlik aryor deil, kiilik zaaflarn örten tutkularn ardna saklanmak istiyor. Aray öbür tarafta: Sahipsiz kimlikler sahiplerini aryor!
Ertelenmi sevgiler; ertelenmi mutluluklar, vefâlar, sorumluluklar... “Ertelenmi insan”n yarnki zenginlii de, diplomas da derttir; tayamaz, kullanamaz.
Postmodernizm’de bunu hatrlatan bir tek çarm bile yok, bazlar var sanyor.
... Daha da açarm, günlük örnekleriyle. Öyle aktüel, öyle “müahhas” ki söylediim; 24 saatlik hayatmzn seyir defterinde binlercesini gösterebilirim!
nsan ve düünceyi erteleyerek neyi tâcil ettiimizi fark etseniz dehete düersiniz...
Ahmed Selîm
NOT: Vurgular bize âittir. (Dorulu)
Yazar: Ahmed Selim |
17-08-09 |
||
| E mail: ethem92@mynet.com | Tweet | ||
 |
 |
||
